Dzień Matki

Wystawa

Dzień Matki

8 lipca (piątek), godz. 20.00 — 3 września 2005 r. (sobota), godz. 1.00

Galeria Platan

Dzień Matki

Matki i Córki to nieformalna grupa, powstała podczas pracy nad projektem wystawy Dzień Matki, która trwała od 13 stycznia do 19 lutego 2005 roku w Galerii XX1, w Warszawie. Tworzy ją osiem artystek: Anna Baumgart, Sędzia Główny (Karolina Wiktor i Aleksandra Kubiak), Elżbieta Jabłońska, Zuzanna Janina, Katarzyna Korzeniecka, Alicja Łukasiak i Monika Mamzeta, oraz kuratorka: Agnieszka Rayzacher.

Anna Baumgart - ur. 1966, rzeźbiarka, autorka instalacji wideo, uzyskała dyplom ASP w Gdańsku, na Wydziale Rzeźby. Mieszka w Warszawie. Jest jedną z bardziej znanych i bardziej aktywnych artystek polskich, działających w obszarze sztuki wideo, tworzy również rzeźby i instalacje. Od 1995 współpracowała z Galerią Wyspa w Gdańsku. W 1999 roku prezentowała Filmy o miłości w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Tu również brała udział w prezentacjach zbiorowych: Scenie 2000 i w Rzeczywiście młodzi są realistami (2002) oraz Za czerwonym horyzontem (2004). W Małym Salonie Zachęty w Warszawie oraz w BWA w Zielonej Górze prezentowała pracę Prawdziwe (2001). Również w Zachęcie w roku 2004 wraz z Birgit Brenner miała wystawę Ekstatyczki, histeryczki i inne święte. Jej prace były wielokrotnie prezentowane na zbiorowych wystawach polskiej sztuki współczesnej w całej Europie m.in.: Made in Poland, Strassburg (2001), Pejzaż semiotyczny, Galeria Charim, Wiedeń (2002), Pod flagą biało-czerwoną. Młoda sztuka z Polski CSW Talin, Wilno Nizhny Novgorod, Nizhny Tagil i Moskwa (2004). Zajmuje się tematyką feministyczną - od wielu lat w swoich instalacjach przestrzennych i w pracach wideo bada m.in. schematy kobiecych zachowań oraz postrzegania roli kobiety. Zajmują ją też relację pomiędzy matką a córką.

Grupa performerska Sędzia Główny [Karolina Wiktor (ur. 1979) i Aleksandra Kubiak (ur. 1978)]. Absolwentki Instytutu sztuki i Kultury Plastycznej przy Uniwersytecie Zielonogórskim. Tworzą performance zarówno razem, jak i oddzielnie. Brały udział m.in. w festiwalu perrformance'u w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie (2001), w festiwalu młodej sztuki Rybie oko (2002) w Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej i w karakowskim Święcie kobiet (2004). Ich performance od początku związany był z zależnością od siebie. Opowiadając o kobiecie prowadzą dyskurs z jej płciowością, seksualnością, układem ról, dyskurs z widzialnym i akceptowalnym społecznie zachowaniem, a tym co poza jego granicami. Wchodząc w ten obszar okazuje się, że dyskurs nie tylko dotyczy kobiety, o co w naturalny sposób posądza się performerki. Okazuje się, że to pole jest wielopłaszczyznowe. Jakie to paradoksalne, że kobieta przeglądając się w kobiecym wizerunku robi makijaż już nie sobie ale tobie...

Elżbieta Jabłońska - u- ur. 1970, zajmuje się malarstwem, rysunkiem, grafiką, fotografią, instalacją oraz działaniami typu performance. Ukończyła Wydział Sztuk Pięknych na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie obecnie wykłada. Mieszka w Bydgoszczy. Związana jest z klubem Mózg. Zrealizowała autorski billboard w Zewnętrznej Galerii AMS, prezentowała swój projekt w Galerii Zachęta, ostatnio brała udział w wystawie polskich artystek w Nowym Jorku "Architecture of Gender", Sculpture Center. W sposób humorystyczny, niejednokrotnie angażując widzów w akcję projektu odsłania schematy funkcjonowania kobiety w sferze prywatnej, domowej. Wciela się w Matkę Polkę i Supermatkę. Podczas akcji "Przez żołądek do serce" karmi uczestników wernisaży.

Zuzanna Janina - ur. 1964, autorka obiektów i instalacji multimedialnych, fotografii, wideo, zdarzeń artystycznych. Kończyła warszawską ASP. Jej sztuka ma charakter dialogu pomiędzy dopracowaną, czystą formą a emocjami, które przywołuje artystka. Nieobce jest jej odwoływanie się do sfery uczuć, wspomnień z dzieciństwa, relacji rodzinnych, związków. międzypokoleniowych. Związana z Galerią Foksal, jest autorką licznych wystaw indywidualnych, m.in. w Warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej, Zachęcie, A.v. Scholz Galerie w Berlinie, krakowskim Bunkrze Sztuki. Brała udział wielu wystawach zbiorowych m.in.: Germinations 6, Ludwig Forum, Aachen, Budapest Galeria (1991), The 9th Biennale of Sidney (1993), Genius Loci, Kunsthalle Bern (1998), Negocjatorzy sztuki. Wobec rzeczywistości, Centrum Sztuki Współczesnej, Gdańsk (2000), Na wolności / W końcu, Galeria Królikarnia, Warszawa (2001). Obecnie kontynuuje rozpoczęty w roku 2003 projekt Widziałam swoją śmierć.

Katarzyna Korzeniecka - ur. w 1976, uprawia fotografię i malarstwo, absolwentka Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP (Gościnna Pracownia Leona Tarasewicza). Miała indywidualne pokazy m.in. w lubelskiej Galerii Białej, Galeriach BWA w Zielonej Górze i Białymstoku, brała udział w biennale fotografii "Backlight 02" w Museum Centre Vapriikki w Tampere (Finlandia) i biennale fotografii w Poznaniu. Na olbrzymich płótnach-prześcieradłach odbija fotograficzno-malarskie portrety swoich modeli. Katarzyna Korzeniecka już od kilku lat zajmuje się kwestią relacji artysty z modelem. Tworząc swoje prace stawia swoich bohaterów w dość roli pozornie biernego modela leżącego na białym prześcieradle. Oczywiście to ograniczenie powoduje u większości pozujących reakcję pozytywną - zachowują się naturalnie. Korzeniecka łapie chwilę w której jej bohaterowie zadają się zapominać o obecności artystki.

Alicja Łukasiak - ur. 1975, studia na UMCS w Lublinie. Brała udział m.in. w festiwalu młodej sztuki novart.pl w Bunkrze Sztuki w Krakowie, miała wystawę indywidualną w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, uczestniczy w międzynarodowym projekcie artystycznym Faunomania. Od kilku lat kontynuuje pracę na projektem Zosia. Tworzy fotograficzne mozaiki oraz fotografie wielkoformatowe, których treścią są kolejne etapy ciąży, poród, a później życie dziecka. Współtworzy grupę artystyczną Zmiana Organizacji Ruchu.

Monika Mamzeta - ur. 1970, autorka obiektów i instalacji multimedialnych, fotografii i stron internetowych, pisze i publikuje teksty z dziedziny feministycznej teorii sztuki. Jest też magistrem prawa. Mieszka w Warszawie. Brała udział w indywidualnych i zbiorowych pokazach m.in. w Galerii Bielskiej BWA, Galerii Zachęta, Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. W roku 2000 w ramach działań Galerii Otwartej AMS prezentowała na billboardach projekt genealogia/ginealogia [blizna po matce]. Penetruje obszary związane z kliszami ideowymi związanymi z rolą kobiety, jakie są obecne zarówno w kulturze, jak i powszechnej świadomości. Jej najnowszy projekt Jak dorosnę będę dziewicą był prezentowany w roku 2003 m.in. w Casa Internationale delle Donne w Rzymie. W roku 2003 i 2004 brała udział w prezentowanej w Neuer Berliner Kunstverein i w krakowskim Bunkrze Sztuki wystawie Biały Mazur.