TESSELL - instalacja interaktywna

Wystawa

8 grudnia 2016 r. (czwartek), godz. 19.00 — 9 lutego 2017 r. (czwartek)

1061 Budapest, Andrássy út. 32

TESSELL - instalacja interaktywna

Paweł Janicki & WROcenter Group

Wernisaż odbędzie się w dniu 8 grudnia o godzinie 19.00

 

Instalacja nawiązuje do architektury monumentalnej kopuły Buckminstera Fullera, zbudowanej na Expo 67 w Montrealu. Fuller postrzegał Ziemię jako homeostat przemierzający kosmos, a od stanu wewnętrznej równowagi i zdolności do wzajemnego wspierania konstytuujących go elementów uzależniał szanse na przetrwanie i dalszą egzystencję ludzkości. Instalacja, eksplorując fullerowskie podziały geometryczne, przedstawia wizję widzianego z oddali globu ustawicznie konstruowanego i dekonstruowanego przez zachodzące wydarzenia.

„Tessell” to kulista sfera podzielona na trójkąty (od terminu teselacja), reagująca na ruch – dynamika przemieszczania się odbiorców w monitorowanej przestrzeni jest przekładana na sposób i intensywność przemieszczania się poszczególnych grup trójkątów – i uzupełniona interaktywną ścieżką dźwiękową. Sama ścieżka dźwiękowa została skonstruowana przy wykorzystaniu rzadko używanej i stosunkowo nowej techniki rodzaju syntezy, tzw. “runglera”, wynalezionej przez skandynawskiego konstruktora i artystę technologii Roba Hordijka.

Na powierzchnię fullerowskiej sfery jest nałożony – pobierany w czasie rzeczywistym – obraz, odbijający bezpośrednie otoczenie, miksowany z nagraniem wideo, przedstawiającym tajemnicze zjawiska świetlne oraz zarysowującą się od czasu do czasu teksturą przedstawiającą mapę Ziemi – kolejne nawiązanie do fullerowskich spekulacji i jego koncepcji „statku kosmicznego Ziemia”.

Z „Tessell” można wchodzić w interakcję także za pomocą urządzeń mobilnych, np. telefonu, tabletu lub jakiegokolwiek urządzenia wyposażonego w przeglądarkę WWW. Wchodząc na stronę http://wrocenter.pl/tessell, uzyskujemy dostęp do prostego interfejsu, umożliwiającego przesyłanie instalacji informacji i komunikatów kontrolujących m.in. gęstość podziału bryły na trójkąty i odległość bryły od wirtualnej kamery oraz sposób nakładania na bryłę dodatkowych obrazów, ale także parametry, wpływające na pracę zastosowanego w instalacji algorytmu, pozwalającego deformować powierzchnię bryły przy wykorzystaniu informacji o jasności poszczególnych pikseli obrazu.

Instalacja działa jednocześnie w dwóch miejscach – Centrum Sztuki WRO we Wrocławiu i Hali Koszyki | Griffin Art Space w Warszawie. Obie lokalizacje są telematycznie sprzężone, tak więc komunikaty przesyłane przez interfejs dla urządzeń mobilnych wpływają na pracę instalacji zarówno we Wrocławiu, jak i Warszawie.

Wystawa potrwa do 9 lutego 2017r.

 

Now this is a place where so many things do meet. And by saying this I am not thinking of just people meeting at an opening. We are here – because of the artist himself, because we like installations or because we want to use every chance when there is a foreigner in town. Especially as we might be bored by the things we see all the time and so on. Or the most ironic option: just because we do not have anything else going on tonight.
But to keep things simple and serious: we are here at an exhibition opening, we see a work of art and we see digital techniques keeping it alive. While we are here there is an online application running via the web and there are people looking at the  installation. Now this seemingly easy situation is getting more and more complicated, right? And we have not talked about all the information, history and human knowledge concentrated in this specific work of Pawel Janicki.
So in the first place there is history. We have Buckminster Fuller and his geodesic dome in Montreal. The famous architect created this building to be the American Pavilion at the World Fair, Expo 67. Now the former pavilion of the United States is called the Biosphere and it gives home to a museum dedicated to the environment. But why is this even important? Because this enclosed structure of steel and acrylic cells - among a lot other things - inspired Pawel Janicki to create what we see here. Tessell.
Fuller’s building is a hemispherical thin-shell structure based on a network of great circles on the surface of a hemisphere. This geometric structure brings in a new notion to our discussion. The tessellation. Without playing the oh-so-clever dictionary game it is important that we understand what tessellation means. Tessellation of a flat surface is the tiling of a plane using one or more geometric shapes with no overlaps and no gaps. So like an ancient mosaic. Or the surface of a disco ball.
But now enough with the lecture, the data and notion tsunami. Let’s just see. What is Tessell? It’s a sphere divided into triangles. Easy. We have a tile to hold on to. A periodic tiling which has a repetitive pattern. Our tiling here is not an average one. Because Tessell’s tiling - the triangles constructing our sphere here - reacts to movement of the audience. And our presence and dynamics are affecting the way the triangles move. We are shaping the artwork. In real time.
Being in an exhibition space as a visitor and having an immediate influence is a more common experience – thanks to the fast developing technique we use every day. But here our interactivity is just being in the space – yes, yes, of course it’s a simplified statement because we have to be in the monitored space-segment etcetera but I think you know what I mean. Even the lazy ones, who would never take part in an art project or would never give feedback in an exhibition space engage with this interactive installation. From visitors or observers we become part of the project. Of course we do not know anything about programming, most of us do not have deep knowledge in mathematics – those who have, please do not be angry for this generalization, you are the lucky ones and unfortunately I am not in your group. Yes. And most of us will never see the Earth from the space.
From the artwork’s perspective we are all equal in this exhibition space. And why did I bring the idea of looking at the Earth from space in the picture? Because there is a parallel democratization happening here. During the installation, at times we can see the texture of Earth.  It seems a bit cheesy for the first glance, but we can see where we all live. Pawel Janicki does not close anyone out from the installation. Okay, maybe the astronauts who are in space now, but all the other human beings have a personal touch on this artwork – we in this gallery and even those who did not come.
Bringing in the picture of Earth is a reference to Fuller’s concept of “spaceship Earth”. And to peep out from our frog’s perspective. Yet there is an other important moment here: the artist originally is a creator – creator of the concept and the program that keeps the installation alive. He came down from the ivory tower to bring something what involves us too. Our interactivity is the participation. And now the artist is present. And his presence also comes hand in hand with his interactivity too.
So now, together with the artist we are part of an installation. An interactive installation which has a simple interface online where we can communicate with the artwork. An installation what is parallel present at three different places on Earth. How cool, isn’t it?

Video